شده و نيز مقابله آن با قسمت ديگر آيه « وَ اللَّاتِي تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ » ( زنانى كه از نشوز و عدم تمكين آنها بيمناكيد ) مىرساند كه : زن صالحه كه كار خود را بر پايه حقّ و عدالت و پيروى از قانون نظام فطرت و شرع نهاده ، زنى است كه مطيع همسرش مىباشد ، و اين اطاعت را در حضور او همواره ادامه مىدهد و در غياب شوهر ، خود و مال او را حفظ مىكند . و امّا زنى كه از اطاعت همسر بيرون مىرود و از وى تمكين نميكند و در اداء حقوق همسرى نشوز ( سركشى و امتناع ) مىورزد ، او زنى است كه از مسير حيات فطرى خارج گشته و ضرورى است كه حكم به تأديب او شود تا به راه اعتدال و مستقيم باز آيد . نكته هفتم : فقهاء بر اين نكته اجماع دارند كه در قصاص ، ديه زن و مرد در طَرْفْ ( جزء ) مساوى و برابر است ( اگر كسى جزئى از بدن ديگرى مثلًا انگشت او را جدا كند ) تا وقتى كه ديهء به يك سوم ديه يك انسان كامل برسد ، و از آن به بعد ديه زن نصف ديه مرد مىشود ؛ و همينطور در مورد وارد شدن جراحت ( بدون قطع شدن عضو ) ديه مرد و زن مساوى است تا وقتى كه ديه به ثلث ديه انسان كامل برسد و از آن به بعد ديه زن نصف ديه مرد است ؛ و مستند اين حكم شرعى اخبار بسيارى است « 1 » و در اين تفصيل فرقى بين شوهر و همسرش و بين افراد ديگر مردان و زنان نيست

--> ( 1 ) . مثلًا ديهء كشتن انسان 100 شتر است و ديه جزئى از انسان مانند انگشت دست ، يك دهم ديه انسان يعنى 10 شتر است و ديه بريدن 10 انگشت 100 شتر و مساوى ديه يك شخص كامل است . حال اگر كسى انگشت مردى يا زنى را ببُرد ، ديهء هر انگشت ( يك دهم ) ديهء انسان است . پس تا سه انگشت ديهء مرد و زن برابر و به ميزان ( سه دهم ) ديه كامل يعنى 30 شتر است ، و از آن بيشتر يعنى 4 انگشت مثلًا ، ديه مرد 40 شتر و ديه زن ( يك دوّم ) آن يعنى 20 شتر است .